{"id":3445,"date":"2019-03-27T15:40:56","date_gmt":"2019-03-27T14:40:56","guid":{"rendered":"http:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/?p=3445"},"modified":"2019-03-27T16:29:45","modified_gmt":"2019-03-27T15:29:45","slug":"jurisprudentie-feb-maa-2019","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/jurisprudentie-feb-maa-2019\/","title":{"rendered":"Jurisprudentie feb\/maa 2019"},"content":{"rendered":"\n

Overzicht jurisprudentie februari en\nmaart 2019<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Door: <\/em>Dani\u00eblla Nijman<\/em><\/a>, Halsten advocaten<\/em><\/p>\n\n\n\n

Een selectie van de uitspraken die in\nfebruari en maart zijn gedaan door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad\nvan State:<\/em><\/p>\n\n\n\n

Verkeer<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Handhaving reflecterend geluidscherm\nProRail:<\/strong> ABRvS 13 maart\n2019, ECLI:NL:RVS:2019:799<\/a><\/p>\n\n\n\n

Soms doet een uitspraak de wenkbrauwen fronsen en krijgt de term \u2018juridisch bezien\u2019 een slechte nasmaak. Zoals hier in de situatie dat ProRail in afwijking van het trac\u00e9besluit OV-SAAL (Spooruitbreiding Schiphol-Amsterdam-Almere-Lelystad) het geluidscherm anders uitvoert dan in het trac\u00e9besluit is voorgeschreven. Welke juridische mogelijkheden zijn er om daartegen op te komen? Lees hier <\/a>verder. <\/p>\n\n\n\n

Reconstructie N525 Laren:<\/strong> ABRvS 13 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:403<\/a><\/p>\n\n\n\n

Het\ncollege van Laren heeft aan de provincie Noord-Holland een omgevingsvergunning\nverleend voor de reconstructie van de N525 en het aanpassen van de af- en\nopritten van de A1. <\/p>\n\n\n\n

De\nzaak is eerst bij de rechtbank aan de orde geweest en ligt nu in hoger beroep\nter beoordeling voor bij de Afdeling. De Afdeling benadert de zaak anders dan\nde rechtbank.<\/p>\n\n\n\n

Het\neerste punt dat aan de orde komt is of de geluidbelasting moet worden gemeten\nof berekend. De rechtbank had geoordeeld dat het in de rede lag om in dit geval\nmetingen te doen bij de woningen van appellanten. Dit is een bijzonder oordeel,\nnu het juist gebruikelijk is dat de geluidbelasting wordt berekend en niet\ngemeten. In hoger beroep is uitvoerig toegelicht waarom een meting in dit geval\ngeen betrouwbare resultaten oplevert. De meting zal o.a. gecorrigeerd moeten\nworden aan de hand van verkeerstellingen. Dat is een intensieve klus. Daarnaast\nis de meting niet te vergelijken met de situatie voor reconstructie. De\nwerkzaamheden zijn namelijk al uitgevoerd. Al met al oordeelt de Afdeling dat\ner geen reden is om af te wijken van de hoofdregel dat de geluidbelasting wordt\nberekend en niet gemeten. <\/p>\n\n\n\n

De\nrechtbank blijkt ook ten onrechte te hebben geoordeeld dat de gehanteerde\nverkeerscijfers niet representatief zouden zijn. De Afdeling is wel overtuigd\ndoor de rapporten die zijn opgesteld.<\/p>\n\n\n\n

Dat\nbetekent dat de volgende stap moet worden gezet: de inhoudelijke beoordeling.\nIs de cumulatieve geluidhinder bij de omwonenden aanvaardbaar? Voor het pand van\nappellant zal de cumulatieve geluidbelasting toenemen van 70 dB in 2014 naar 71\ndB in 2030. Het college stelt dat zij een maximale cumulatieve geluidbelasting\nvan 73 dB aanvaardbaar vindt. Het treffen van aanvullende geluidmaatregelen zou\nstuiten op financi\u00eble bezwaren. <\/p>\n\n\n\n

De\nAfdeling vindt dat het college te gemakkelijk stelt dat het niet mogelijk is om\neen geluidscherm te realiseren. De gronden waar een geluidscherm zou moeten\nkomen zijn deels in eigendom van Rijkswaterstaat. Een ander deel is in eigendom\nvan de Provincie. Rijkswaterstaat geeft geen toestemming voor de bouw van een\ngeluidscherm omdat het niet wil worden belemmerd bij de uitvoering van\neventuele toekomstige projecten. Volgens de Afdeling zou er niettemin moeten\nworden gekeken of er dan nog een geluidscherm kan worden geplaatst op de\ngronden van de Provincie. Er zal dan wel een opening ontstaan, maar de\ngeluidbelasting ter plaatse van de woning kan mogelijk wel worden beperkt. De\nstelling dat er kabels en leidingen liggen is niet onderbouwd en is voor de\nAfdeling kennelijk ook geen directe belemmering. Zoals appellanten stellen\nkunnen de kabels en leidingen mogelijk worden verlegd.<\/p>\n\n\n\n

Of er\ndaadwerkelijk een scherm komt is nog de vraag, maar het college zal dat in\nieder geval nader moeten onderzoeken en beter moeten motiveren.<\/p>\n\n\n\n

Laagfrequent geluid spoor\nGroningen-Leeuwarden:<\/strong>\nABRvS 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:537<\/a><\/p>\n\n\n\n

Het\ntrac\u00e9besluit Extra Sneltrein Groningen-Leeuwarden houdt o.a. in dat het spoor\nwordt verdubbeld en perrons worden verlengd zodat er meer en langere treinen\nkunnen rijden. <\/p>\n\n\n\n

De\nargumenten van omwonenden die zien op de berekening van de geluidbelasting op\nde geluidproductieplafonds worden door de Afdeling een voor een weerlegd. Dit\nis lezenswaardig vanwege de uitleg over de systematiek van de wettelijke\nregeling voor geluidproductieplafonds.<\/p>\n\n\n\n

Op\nhet punt van het laagfrequent geluid hebben de omwonenden wel terechte\nbezwaren. Hoewel een wettelijk kader voor laagfrequent geluid ontbreekt, heeft\nde staatssecretaris het trac\u00e9besluit beoordeeld aan de hand van de\nVercammen-curve. Er is een algemeen onderzoek uitgevoerd, waarbij een bepaalde\nwoning als maatgevend is aangemerkt. Tegelijkertijd is onderkend dat de\neffecten bij andere woningen anders kunnen zijn, vanwege de bijzondere\neigenschappen van laagfrequent geluid en het zogenaamde \u201cstaande golf effect\u201d. <\/p>\n\n\n\n

Een\nvan de omwonenden woont op korte afstand van de opstelplaats. Daar kunnen gestalde\ntreinen met stationair draaiende motor staan, waardoor laagfrequent geluid\nontstaat. In de huidige situatie is er al sprake van laagfrequent geluid bij de\nwoning. De toetsingscurve Vercammen wordt al overschreden. Ook is duidelijk dat\nhet laagfrequent geluid als gevolg van het trac\u00e9besluit toeneemt. De\nStaatssecretaris had daarom specifiek onderzoek moeten doen naar de situatie\nter plaatse van deze woning. Met een verwijzing naar de zogenaamde maatgevende\nwoning kan niet worden volstaan. <\/p>\n\n\n\n

De\nAfdeling draagt de staatssecretaris op om binnen 16 weken nader onderzoek te\ndoen en het besluit nader te motiveren of een gewijzigd besluit te nemen. <\/p>\n\n\n\n

Wabo<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Incidentele bedrijfssituatie\nmestvergisting:<\/strong> ABRvS\n20 maart 2019, ECLI:NL:RVS:2019:858<\/a><\/p>\n\n\n\n

Het\ncollege van Dongeradeel heeft een omgevingsvergunning milieu verleend voor de uitbreiding\nen wijziging van een veehouderij. De aanvraag ziet o.a. op het uitbreiden van\neen ligboxenstal en het oprichten van een mestsilo.<\/p>\n\n\n\n

In de\nprocedure bij de rechtbank en de Afdeling gaat het om de vraag of er\nvoorschriften aan de omgevingsvergunning verbonden hadden moeten worden vanwege\nde geluidbelasting van het inkuilen van gras en mais. Dat gebeurt gedurende 12\ndagen per jaar in de dag-, avond- en nachtperiode. <\/p>\n\n\n\n

Het\ncollege heeft dit als incidentele bedrijfssituatie aangemerkt. Uit de\nomgevingsvergunning volgt dat de standaard geluidvoorschriften daar niet op van\ntoepassing zijn. Omwonenden zijn van mening dat het college had moeten\nbeoordelen of de geluidbelasting van het inkuilen aanvaardbaar is. Ook stellen\nzij dat er specifieke geluidvoorschriften moeten worden opgenomen om deze\nincidentele bedrijfssituatie te reguleren. De rechtbank heeft de omwonenden daarin\ngelijk gegeven. <\/p>\n\n\n\n

Het\ncollege is het hier niet mee eens. Daartoe verwijst het college naar het\nakoestisch rapport dat onderdeel is van de aanvraag en daarmee ook van de\nomgevingsvergunning. In het akoestisch rapport is opgenomen dat het inkuilen\nleidt tot een incidentele geluidbelasting van 44 dB(A). Omdat het rapport\nonderdeel uitmaakt van de omgevingsvergunning is volgens het college\ngewaarborgd dat de exploitant zich daaraan moet houden. <\/p>\n\n\n\n

De\nAfdeling oordeelt dat het college meer moet doen. Ten eerste moet het college\nmotiveren welke geluidbelasting aanvaardbaar is voor de incidentele\nbedrijfssituatie. Als het college de betreffende 44 dB(A) aanvaardbaar vindt,\ndan moet via een voorschrift aan de omgevingsvergunning zeker worden gesteld\ndat de geluidbelasting niet hoger zal zijn dan die 44 dB(A). Het enkele feit\ndat in het akoestisch rapport de geluidbelasting is berekend, maakt niet dat de\ndaarin vermelde geluidbelasting als voorschrift aan de omgevingsvergunning is\nverbonden. Nu dat niet is gebeurd, kan het college niet handhavend optreden\nindien er toch meer geluid wordt geproduceerd. <\/p>\n\n\n\n

Handhaving<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Handhaving Motorcrossterrein Prikkedam:<\/strong> ABRvS 6 maart 2019, ECLI:NL:RVS:2019:697<\/a><\/p>\n\n\n\n

Op\nverzoek van een omwonende wordt handhavend opgetreden tegen MSV De Prikkedam. Op\nbasis van de milieuvergunning mogen de maximale geluidniveaus tijdens trainingen\nniet hoger zijn dan 70 dB(A) op het aangewezen meetpunt. Uit twee metingen van\nde omgevingsdienst volgen geluidniveaus van 75 en 76 dB(A), reden waarom een\nlast onder dwangsom is opgelegd. <\/p>\n\n\n\n

De\nmotorcrossvereniging voert aan dat het gekozen meetpunt geen representatief\nalternatief is voor het meetpunt dat in de milieuvergunning is aangewezen. De\nrechtbank en Afdeling volgen dat standpunt niet, mede gebaseerd op een advies\nvan de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak (StAB). Op het aangewezen meetpunt\nstaat een gebouw, zodat het daar feitelijk onmogelijk is om te meten. Het\ngekozen meetpunt bevindt zich op gelijke afstand van het motorcrossterrein en\nin dezelfde richting. Het is niet aannemelijk dat daar een relevant verschil in\ngeluidniveau optreedt.<\/p>\n\n\n\n

Vervolgens\nstelt de motorcrossvereniging dat er onvoldoende zicht was vanaf het meetpunt\nop het motorcrossterrein, waardoor onduidelijk is of de gemeten piekniveaus\ndoor MSV De Prikkedam zijn veroorzaakt of niet. De Afdeling oordeelt op basis\nvan de bevindingen van de StAB dat er voldoende zicht was op omliggende wegen\nom auditief en visueel te kunnen beoordelen of het geluid afkomstig was van het\nmotorcrossterrein. Bij de geringste twijfel zijn de gemeten pieken buiten\nbeschouwing gelaten.<\/p>\n\n\n\n

Dat\ner geen meteocorrectieterm is toegepast blijkt ook geen probleem. De\nmilieuvergunning schrijft namelijk voor dat de metingen moeten plaatsvinden aan\nde hand van de oude Handleiding meten en rekenen 1981. Op basis van die\nhandleiding wordt er geen meteocorrectieterm toegepast voor de maximale\ngeluidniveaus. In de Handleiding van 1999 is dat wel voorgeschreven, maar die\nregels zijn voor MSV De Prikkedam dus niet van toepassing.<\/p>\n\n\n\n

De\nconclusie is dat de last onder dwangsom terecht is opgelegd. Inmiddels is er\nook al een dwangsom verbeurd. De Afdeling oordeelt dat die meting eveneens\ncorrect is uitgevoerd en de dwangsom kan worden ingevorderd. Dat MSV De\nPrikkedam met de gemeente in overleg is over een nieuw bestemmingsplan en een\naangepaste omgevingsvergunning milieu doet daar niet aan af. <\/p>\n\n\n\n

Tonaal geluid koelinstallatie Leiden,<\/strong> ABRvS 27 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:634<\/a><\/p>\n\n\n\n

Appellant\nheeft een handhavingsverzoek ingediend omdat zij last heeft van de\nkoelinstallatie van de nieuwe keuken van het woonzorgcentrum. De\nOmgevingsdienst heeft geen overschrijding van de normen van het\nActiviteitenbesluit gemeten, zodat het handhavingsverzoek wordt afgewezen.<\/p>\n\n\n\n

Appellant\nstelt dat er ten onrechte geen toeslag voor tonaal geluid is toegepast. De\nvraag die aan de orde komt is hoe een eventueel tonaal karakter moet worden\nvastgesteld. En wat is belangrijker, de auditieve waarneming ter plaatse of een\nspectrumanalyse?<\/p>\n\n\n\n

Bepalend\nis of het geluid een duidelijk waarneembaar tonaal karakter heeft ter plaatse\nvan het beoordelingspunt. In sommige gevallen kan een (smalbandige) spectrale\nanalyse de aanwezigheid van een zuivere toon aantonen, bijvoorbeeld door de\naanwezigheid van pieken in het spectrum. <\/p>\n\n\n\n

Twee\nmedewerkers van de Omgevingsdienst hebben de situatie beoordeeld. Zij hebben\ngeen tonaal karakter waargenomen of gemeten. Appellant brengt een tegenrapport\nin het geding en stelt dat uit een gedane spectrumanalyse een piek naar voren\nkomt die duidt op een laagfrequent tonaal karakter. De Afdeling vindt dit\nonvoldoende. Een piek is volgens de Handleiding namelijk niet altijd het bewijs\nvan tonaal geluid. Dat wordt in eerste instantie vastgesteld door de auditieve\nwaarneming. Een spectrumanalyse kan vervolgens bij twijfel als ondersteunend\nbewijs dienen. Zonder hoorbaar tonaal karakter is er dus geen aanleiding om een\ntoeslag te hanteren. <\/p>\n\n\n\n

Onbemand meten afvalverwerker Noordwijk:<\/strong> ABRvS 20 februari 2019, ECLI:NL:RVS:2019:503<\/a><\/p>\n\n\n\n

Aan\neen afvalverwerkingsbedrijf in Noordwijk is door het college van GS van Zuid-Holland\neen last onder dwangsom opgelegd. De maximale geluidniveaus die zijn\nvoorgeschreven in de omgevingsvergunning milieu worden overschreden. <\/p>\n\n\n\n

De\ncontrole heeft plaatsgevonden door continue onbemande metingen. Het bedrijf in\nkwestie voert aan dat op basis daarvan geen dwangsommen kunnen worden ingevorderd.\nUit de jurisprudentie van de Afdeling volgt namelijk dat invorderingsbesluiten\nmoeten zijn gebaseerd op een deugdelijke en controleerbare vaststelling van\nfeiten die moeten zijn gedaan door een ter zake deskundige medewerker, waarbij\nde bevindingen op schrift moeten worden gesteld. Dat de Handleiding meten en\nreken het toestaat om onbemand te meten, betekent volgens het bedrijf niet dat\ndaarmee ook aan de strenge eisen van de Afdeling wordt voldaan.<\/p>\n\n\n\n

De\nAfdeling vindt onbemande metingen echter prima. Onbemande metingen zijn\nnamelijk niet zonder meer onbetrouwbaar. Er is niet per definitie een directe\nwaarneming door een toezichthouder nodig om op betrouwbare wijze vast te\nstellen hoe een geluidpiek is veroorzaakt. Door de manier waarop in dit geval\nde microfoons zijn opgesteld (op twee meetpunten) kan met zekerheid worden\nvastgesteld dat bepaalde pieken bij het bedrijf van appellant vandaan komen. <\/p>\n\n\n\n

Appellant\nvoert nog aan dat de geluidmeters na iedere meetsessie moeten worden\ngekalibreerd. Het college licht toe dat de meter en ijkbron iedere twee jaar\nuitgebreid worden getest en dat de geluidmeters voor plaatsing zijn\ngekalibreerd. Een meetsessie kan ook twee jaar lang duren. Deze werkwijze is volgens\nde Afdeling niet in strijd met de Handleiding.<\/p>\n\n\n\n

Planschade<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

Wegbestemmen milieucategorie\u00ebn\nPapendrecht:<\/strong> ABRvS 6\nfebruari 2019 ECLI:NL:RVS:2019:322<\/a><\/p>\n\n\n\n

Door\nde vaststelling van een nieuw bestemmingsplan vervalt de mogelijkheid voor de\nvestiging van bedrijven in milieucategorie 4 en 5. De eigenaar van het perceel\nin kwestie stelt dat zijn perceel, dat gezien de ligging zeer geschikt is voor\nwatergebonden bedrijvigheid, minder waard is als daar alleen bedrijven tot met\nmilieucategorie 3 kunnen worden gevestigd. De watergebonden industrie valt dan\nvrijwel volledig weg. <\/p>\n\n\n\n

Het\ncollege heeft de aanvraag tot vergoeding van planschade afgewezen. Volgens het\ncollege was het onder het oude planologisch regime namelijk al met aan\nzekerheid grenzende waarschijnlijkheid uitgesloten dat er bedrijven in\nmilieucategorie 4 en 5 konden worden gevestigd. Het perceel ligt namelijk op\neen gezoneerd industrieterrein dat akoestisch vol was. Vanwege de overschrijdingen\nop de zonegrens was het onmogelijk om een omgevingsvergunning milieu te\nverlenen. Het industrieterrein zat \u2018op slot\u2019.<\/p>\n\n\n\n

Appellant\nstelt dat dit geen harde beperking is. Een bedrijf zou immers geluidmaatregelen\nkunnen treffen op eigen terrein, waardoor vergunningverlening alsnog mogelijk\nzou zijn.<\/p>\n\n\n\n

De\nAfdeling schakelt de Stichting Advisering Bestuursrechtspraak (StAB) in voor\nadvies. De StAB constateert dat de geluidruimte inderdaad volledig benut was, maar\nziet het op slot zitten van het industrieterrein als een tijdelijke belemmering\nof \u2018boekhoudkundig\u2019 probleem. De belemmeringen werden veroorzaakt door de\naanwezigheid van andere bedrijven en het feit dat de zonebeheerder het beleid\nvoor wat betreft de geluidzone niet had geactualiseerd. Toen dat in 2009 werd\ngedaan konden er weer vergunningen worden verleend.<\/p>\n\n\n\n

De\nAfdeling volgt de StAB in de visie dat het op slot zitten van het\nindustrieterrein een tijdelijk probleem is. Het feit dat er na actualisatie van\nhet zonebeheer weer vergunningen werden verleend, onderstreept dat. <\/p>\n\n\n\n

Voor\nde beoordeling van de planschade betekent dit dat het college wel degelijk als\nuitgangspunt diende te hanteren dat de vestiging van bedrijven in\nmilieucategorie 4 en 5 onder het oude planologisch regime mogelijk was. De te\nvergoeden planschade wordt daardoor niet vastgesteld op \u20ac 0,– maar op\n\u20ac 1.145.000,–. Dat is de moeite.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Overzicht jurisprudentie februari en maart 2019 Door: Dani\u00eblla Nijman, Halsten advocaten Een selectie van de uitspraken die in februari en maart zijn gedaan door de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State: Verkeer Handhaving reflecterend geluidscherm ProRail: ABRvS 13 maart 2019, ECLI:NL:RVS:2019:799 Soms doet een uitspraak de wenkbrauwen fronsen en krijgt de term \u2018juridisch bezien\u2019<\/p>\n

Read More<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[61,31],"tags":[],"class_list":["post-3445","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-algemeen","category-jurisprudentie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3445","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3445"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3445\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3449,"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3445\/revisions\/3449"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3445"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3445"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/geluidnieuws.nl\/home\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3445"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}